• ประสบการณ์ที่ได้มาด้วยใจและความกล้า •
 

 

วันที่ ๒๐ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๖

มาทำงานตามปกติ  เตรียมเอกสารที่ต้องจัดประชุมฯ
สาย ๆ เห็นใน
FB มีการเคลื่อนไหว เรื่องฝึกโดดร่ม

เรื่องของเรื่องคือ ช่างภาพกองทัพ จ่าดิ่ง

เป็นสมาชิกของเวปกรุงชิงด้วย

กองทัพภาคที่ ๔ มีฝึกโดดร่ม ๒ วัน

คือวันที่ ๑๙ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๖

ขอช่างภาพ ๕ คน มั่นใจฝีมือ

และ ช่วยเหลือตัวเองได้ กรณีเกิดเหตุการณ์ฉุกเฉิน

อิฉันอยากไปมาก แต่พอคำว่า มั่นใจในฝีมือ

เราไม่เก่งขนาดที่จะ สามารถจับภาพได้สวย

เลย นั่งมองตาปริบ ๆ บวกกับวันที่ ๑๙ กุมภาพันธ์

เป็นวันเกิดลุงต้นด้วย และ ตัวเองมีอาการไม่สบาย เป็นไข้หวัด

เลย..แบบขอลุ้นดูภาพ

ถ้าไม่ติดอะไร จะตามไปบันทึกภาพ ตอนพลร่มโดดลงมา

ถ่าย ตอนเขาเก็บร่ม ตอนซ้อม

เพราะอยากเข้าไปสัมผัส ชีวิตแบบนี้

ซึ่ง เชื่อว่า น้อยคนคงไม่ได้มีโอกาส

*

*

พรากวันที่ ๑๙ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๖

นั่งอ่านเฟสไป  น้อง ๆ ก็บอกว่าเจ่เจ้มีโดดร่มลงในกองทัพ

และมีให้ช่างภาพขึ้นได้อีก ๓ เที่ยว

เที่ยวแรก น่าจะออกและใกล้กลับแล้ว

และรอบสองคนต่อเลย ยังทัน

อิฉัน บินถลาออกจากที่ทำงาน ขับรถเข้าบ้าน

วิ่งเปลี่ยนเสื้อผ้า จับกล้อง

ระหว่างทางก็เช็คกล้องไป เช็คเลนส์ ถ่าน

เปลี่ยนรองเท้าผ้าใบ ทำทุกอย่างตอนรถติดไฟแดง

พอไปถึงกองทัพ  เที่ยวที่สอง บินออกไปต่อหน้าต่อตา

เลยรอถ่ายตอนเขาโดดก็ได้

แต่

ตอนไปบ้าน..ด้วยความที่เขาบอกว่า

เอาแต่เลนส์ 11-16 ไปนะ

เลยได้เลนส์มุมกว้างไปตัวเดียว

พอเขาโดดมา เลยไม่ได้ซูม เสียดายมาก

แถม ร่มสวยทั้งนั้นเลย

*

*

พอเรือบินกลับมามา อ้อ เป็นเครื่องบิน Casa C.212

ไม่ใช่ เฮลิคอปเตอร์

วี่แววที่จะได้ขึ้นไปด้วย  มลายหายสิ้นดับวูบสนิท

นักบินบอกว่า ให้ขึ้นเฉพาะพลร่ม เขาส่งขึ้นไปตรงความสูง ๑๐,๐๐๐ ฟุต

แล้วก็กลับลพบุรีเลย  ไม่กลับมาที่กองทัพอีก

อดเลยฉัน..จู่ ๆ ก็มีทหารไปเจราจากันไปมา

เขาบอกอ่าวกลับมารับคนที่กองทัพก็ได้

กรี๊ดดด...จ่าดิ่งบอกเจ่เจ้..ยังมีบุญนะ ขึ้นไปเลย ๆ

แล้วจ่าดิ่งก็พาอิฉันตรงไปขึ้นเครื่อง

ระหว่างนั้นพอพลร่มขึ้นมาพรีบพรับ มีนายทหารถามว่า

อ่าวเฮ้ยไปไหน เขาไม่กลับมาแล้วนะ

คือทหารบางนายไม่ทราบว่าเครื่องจะกลับมาอีก

อิฉันก็ปากเร็ว ตอบไปว่า กลับลพบุรี ค่ะ

นายทหารเลยว่าเอ่อ่ งั้นขึ้นไป ๆ

บอกก่อนว่า ทำไม นายทหาร จึงพูดจาแบบเข้มแข็งใส่อิฉัน

อิฉันใส่ แจ็คเก็ต ลายทหารไปค่ะ..

แล้วพอตอบว่า กลับลพบุรี

จากที่ ต้องไปนั่งด้านในสุด

โดนลากตัวให้นั่งเก้าอีตัวที่สอง นับจากท้ายลำ

นับจากที่เขาต้องเปิดท้ายลำให้พลร่มกระโดด

มีเข็มขัดคาดไว้แบบขึ้นเครื่องบิน เบา ๆ ๑ เส้น

มีการมองหน้า ไม่ต้องคาด 555+

พี่ท่าน ๆ คงคิดว่า อิฉันเป็น ตะหาร จริง

*

*

พอเครื่องบิน บินโดยล้อยกจากพื้น
พี่ท่าน ๑๘ – ๒๐ คน ยกมือขึ้น เฮ้

อิฉันไม่รู้ขั้นตอน เกือบหลุดกรี๊ดดดด

จากนั้นก็มีเสียงตะโกนว่า เช็คร่มตัวเองเช็คให้เพื่อน

และจากนั้น ก็คือความเงียบ

ทุกท่าน นั่งทำสมาธิ...เงียบ หน้าตาเคร่งขรึม

นะเข้าใจว่า สถานการณ์แบบนั้นโดดไปแล้ว จะเกิดอะไรยังไง
อิฉันนั่งติดเก้าอี้ ไม่กล้าทำอะไร แม้จะจะยกกล้องถ่ายรูปยังไม่กล้า

ที่ก็แคบ ถ้ากระดิกตัว ก็จะโดนท่าน ๆ ที่นั่งอยู่นั่งขนาบสองข้าง

เลย เงียบ แอบมองหน้าไปเรื่อย ๆ ไม่กล้าสบตา

*

*

ไม่ถึง ๒๐ นาทีนะ เราก็ไม่ได้จับเวลา
ประตูท้ายลำก็เปิด..ลมก็พัดเข้ามาจากนั้นก็รู้สึกถึงลมดูด

มีคนที่นั่งท้ายลำ ถลาไม่ ดูทิศทางลม ดูระดับ
ยกมมอชูนิ้วโป้งขึ้น  ทุกคนเฮ้อีกรอบ

อิฉันขนตั้งชัน ทำตัวไม่ถูก

มีกลุ่มหนึ่งกอดคอกัน เฮ้ ๆๆ เอาหัวชนกัน ปั่งเป้ง ๆ

แล้วเดินไปออกันท้ายลำ จังหวะนั้นบังมิดเราไม่สามารถจ่อกล้องถ่ายได้

แต่ก็พยายาม จากเก้าอี้ตัวที่สอง ก็ขยับมาอยู่ตัวแรก

ในไม่กี่วินาทีที่ตัดสินใจ

แล้วคนทั้ง ๑๘ – ๒๐ คน ก็หายแฟ๊บบบไปกับตา

อิฉันเฮ๋อค่ะ งง มึน อะไรยังไงต่อ

ห้องเครื่องโล่งมาก จากที่เต็มไปด้วยผู้ตน

เหลือฉันกับตากล้องอีกคน นั่งคนละฝั่งสบตาแบบมึนทั้งคู่

อิฉันกอดพนักเก้าอี้ไว้ เพราะตอนโล่ง ลมยิ่งแรง

มันแปลก ๆ มากกว่ากลัว

จนประตูท้ายลำเครื่องก็ปิด อิฉันก็กรี๊ดสิ

เอาไงต่อ

ภาพไม่ได้แน่ ๆ จริง ๆ คิวขึ้นเครื่องเป็นของ โกทอม

ที่โกทอมจองไว้แล้ว

แต่ เมื่อวานโกทอมขึ้นไปแล้ว ๑ รอบ

รอบนี้โกทอมเลย สละให้อิฉันได้ขึ้น

หน้า จ่าดิ่งลอยมาเลย  เอ่อ จ่าดิ่งผิดหวังแน่ ๆ อิฉันไม่ได้ภาพ

โกทอม อุตส่าห์สละให้ เจเจ๊ ไมได้ภาพ

เป็น สปริต ชาว เวปกรุงชิง ที่พวกเรามีต่อกัน

แต่..อิฉันก็ รู้สึกผิดง่ะ..กลัวไม่ได้รูป เลย ขยับตัวไปส่องห้องเครื่อง
ที่นักบินอยู่กัน สามคน..เครื่องลง

ยังยืนมึน แง้ ๆ จะได้รูปไหม..

*

*

เป็นประสบการณ์ดีดีไม่จำเป็นต้องซื้อด้วยเงินเสมอไป
แต่ บางทีก็สามารถซื้อด้วยใจและความกล้าแอบบ้าบิ่นนิด ๆ

 

ประสบการณ์ที่ได้มาด้วยใจและความกล้า

 

คนกลางคือจ่าดิ่ง ที่มอบโอกาศพวกเราได้ทำอะไรแบบนี้

ส่วนพ่อกล้ามปู คือ โกทอม

 

 

 

ประสบการณ์ที่ได้มาด้วยใจและความกล้า

 

ตอนนี้ตามถ่าย พลร่มที่โดดลงมา

เก็บร่ม บ้าง 

 

ประสบการณ์ที่ได้มาด้วยใจและความกล้า

 

คนนี้โดดลงมี แอบเห็นหวานใจ มาถ่ายรูปด้วย

 

 

ประสบการณ์ที่ได้มาด้วยใจและความกล้า

 

ใช้ 11- 16 ทำอะไรมากไม่ได้

 

 

ประสบการณ์ที่ได้มาด้วยใจและความกล้า

 

แต่ 11-16 ก็ใช้เยี่มในมุมแบบนี้

 

ประสบการณ์ที่ได้มาด้วยใจและความกล้า

 

ลงมาปลอดภัย ก็คงโล่งเน๊อะ

 

ประสบการณ์ที่ได้มาด้วยใจและความกล้า

 

จ่าดิ่งแอบถ่ายมา 55+

 

 

 

ประสบการณ์ที่ได้มาด้วยใจและความกล้า

 

อันนี้ทีมไปถ่าย
ป๋าจอม กับ น้องโฟร์ ดูหน้าน้องโฟร์ก่อน

แบบว่า พ่อทำท่า เยี่ยม  ป้าทำท่าปิดกล้อง
น้องโฟร์งง แล้วน้องจะทำท่า ไอเลิฟยู 55+

 

ประสบการณ์ที่ได้มาด้วยใจและความกล้า

 

ภาพจากโกทอม ผู้สละให้ป้าต๋อยได้ขึ้นในรอบนี้

 

ประสบการณ์ที่ได้มาด้วยใจและความกล้า

 

รูปจากป๋าจอม

 

ประสบการณ์ที่ได้มาด้วยใจและความกล้า

 

จากกล้องป๋าจอม ป้าต๋อยแกล้งเด็ก

 

ประสบการณ์ที่ได้มาด้วยใจและความกล้า

 

น้องโฟร์ แอบมองป้าต๋อย

*

*

*

ได้เวลาเหิรฟ้าแล้ว

 

 

ประสบการณ์ที่ได้มาด้วยใจและความกล้า

 

 

อิฉันขึ้นไปก่อน เลยได้จับภาพแบบนี้

แต่..ไม่ทันได้วัดแสงอะไรยังไง

เลยทำข่าวดำ เน๊อะ ไม้ตายของช่างภาพ

 

ประสบการณ์ที่ได้มาด้วยใจและความกล้า

 

บรรยากาศบนเครื่อง

 

 

ประสบการณ์ที่ได้มาด้วยใจและความกล้า

 

พร้อม...ทีมมืออาชีพ

 

ประสบการณ์ที่ได้มาด้วยใจและความกล้า

 

เข็มวัดระดับ

 

 

 

ประสบการณ์ที่ได้มาด้วยใจและความกล้า

 

ก่อนโดด นั่งทำสมาธิ

 

 

ประสบการณ์ที่ได้มาด้วยใจและความกล้า

 

 

ประสบการณ์ที่ได้มาด้วยใจและความกล้า

 

ตอนนี้ ประตูท้ายเครื่องก็เปิด

คนเช็คสภาพก็ถลาไปไม่มีอะไรเกี่ยวเลย

ประสบการณ์เน๊อะคนเรา  เยี่ยมมาก ชูนี้ พร้อม

 

 

 

ประสบการณ์ที่ได้มาด้วยใจและความกล้า

 

พอ..ชูนิ้วพร้อม ก็เหมือนกันขอกำลังใจ
กอดคอกัน เฮ้ ๆๆ หัวกระแทกกันปั๊ค ๆ

 

ประสบการณ์ที่ได้มาด้วยใจและความกล้า

 

แล้วหันหลัง..เดินไปท้ายลำแบบนี้เลย

 

ประสบการณ์ที่ได้มาด้วยใจและความกล้า

 

 

ไม่มีจังหวะไปขอถ่าย เพราะลมดูดแรงมาก

อาจมีสิทธิ์ปลิวตามพลร่ม

 ประสบการณ์ที่ได้มาด้วยใจและความกล้า

 

 

ประสบการณ์ที่ได้มาด้วยใจและความกล้า

 

๕ วินาที ที่เกิดตรงหน้า
ทุกคนหายไปกับตา

 

 

ประสบการณ์ที่ได้มาด้วยใจและความกล้า

 

หายจากการงง

เดินมาถ่ายห้องเครื่องของนักบินบ้าง

 

 

ประสบการณ์ที่ได้มาด้วยใจและความกล้า

 

เครื่องกำลังจะลง  เลย ถ่ายรูปกันซะหน่อย

 

 

ประสบการณ์ที่ได้มาด้วยใจและความกล้า

 

ลงมาเจอทหารที่ควบคุมงาน

พี่เขาบอกมา ๆ ไอ้น้องถ่ายรูป ๆ

 

ประสบการณ์ที่ได้มาด้วยใจและความกล้า

 

จบด้วยภาพนี้..เยี่มมาก ๆ

     Share

<< วันดีดี..ของลุงต้นยำรวมให้หมดเดือนกุมภาพันธ์ ๕๖ >>


Posted on Fri 1 Mar 2013 12:57
 

น้องหล้า
พี่พิม
น้องแพร
นู๋เอ้
นู๋หยง
นู๋หลิน
หยกยิ้ม
ฟ่าง
น้องตาล
ตูน
หยาด
น้องอ้อย
นู๋อิ๋ว
นู๋จ๊อด
ครูแอ๊ะ
น้องเหมียว
นู๋จุ๊บแม่อิด๊อง
น้องอ้อย

เทศกาล..ออกทริป
เวลาที่ใช้ไป คุ้มค่าสุด ๆ
ชีวิตหลังเดินทาง..สู่โหมดทำงาน
สห+ภาพ เปิดโลกทะเลชุมพร
ยำรวมให้หมดเดือนกุมภาพันธ์ ๕๖
ประสบการณ์ที่ได้มาด้วยใจและความกล้า
วันดีดี..ของลุงต้น
เว้นระยะห่าง..มากเกินไปไหม( ภาพเยอะ..มาก )
การเดินทางที่ไม่คาดคิด
บันทึกให้หมดเดือน มกราคม ๒๕๕๖
ไปเที่ยว เฮ้ย ไม่ใช่ ไปดูงานค่ะ

 

 

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 



เห็นแล้วตื่นเต้นสนุกแทนเลยค่ะ
น้องเก่งจังเลย มีภาพเจ๋งๆมาให้ดูตั้งเยอแยะ
พี่เป็นคนกลัวความสูง ถ้ามีโอกาสแบบน้องต๋อย คงเก็บภาพทำอะไรไม่ใด้ซักอย่างนึงเป็นแน่
   
Tue 5 Mar 2013 15:17 [1]

 










 







THEME DESIGN BY MUUTAH